Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

ΜΥΟΓΡΑΦΗΜΑ εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

  • Η θέση στη μεγάλη γωνιά του λιβαδιού, ήταν αυτή που ανέκαθεν γοήτευε τα φιλόδοξα πρωτόζωα. Από μικρά, κυλιόντουσαν στη λάσπη ,με όνειρο κάποια στιγμή να γιγαντωθούν και να εγκατασταθούν ανάμεσα στα υψηλά χόρτα. Πολλά ζώα απ’ την αυλή, στο μεγάλο λιβάδι είχαν βρει τις μεγάλες άκρες και έτρωγαν ασύδοτα απ’ τις μεγάλες λεκάνες. Είχαν όποια αμοιβάδα ήθελαν και χαμήλωναν πάντα το βλέμμα τους, υποτακτικώς, όταν ακουγόταν ο βαρύς βηματισμός του μεγάλου Βοσκού. Δυστυχώς στο μεγάλο λιβάδι από την εποχή των ισχνών τετραπόδων μέχρι και σήμερα, οι βηματισμοί των Βοσκών είχαν κάτι νυσταλέο και αργόσυρτο!

  • Οι καλικάντζαροι ροκανίζουν τον ξύλινο πάσσαλο να αναποδογυρίσουν τη γη, για να ‘ρθουν καλύτερες μέρες!

  • Πάψε να μένεις έκπληκτος μπροστά στο σύννεφο όταν σε βρέχει, μικρέ!

  • Βρες το κλειδάκι, κάπου πεταμένο θα είναι, βάλτο στη κλειδαρότρυπα και δες το παραμύθι σου.

  • Οι επικύψεις ξανά στο προσκήνιο!

  • Οι Πτώσεις ήταν πέντε! Τώρα έμειναν τέσσερις. Υποψήφια προς κατάργησιν η Αιτιατική! Καθαρά για ετυμολογικούς λόγους.

  • ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ
    Μπορεί να είναι εορτή ή ακόμα και ψηφοφορία, μπορεί ακόμα να είναι μετοχή και αξία. Στην εποχή μας η πτώση δεν δηλώνει το υποκείμενο, παρά μόνο το κατηγορούμενο. Οποιαδήποτε αναφορά στο υποκείμενο προκαλεί βαθύ αναστεναγμό και δυσφορία, σε όλους τους προσκυνούντες!

  • ΓΕΝΙΚΗ
    Η πτώση των καιρών. Μπορεί να είναι εικόνα, διάλυση ή ακόμα και αμνηστία. Δεύτερη πτώση στην ιεραρχία, δηλώνει συνήθως τα διάφορα είδη σχέσεων μεταξύ των ονομάτων. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έπαψε να φανερώνει το θέμα και περιορίσθηκε επιλεκτικώς στην αναφορά και μόνον του χαρακτήρος. Σχέσεις κτήσεως, προελεύσεως έμειναν καταγεγραμμένες μόνον στη γραμματεία. Το πρόσωπο στην Γενική πτώση, υφίσταται τις συνέπειες μιας ενέργειας, αλλά με έμμεσο τρόπο. Επηρεάζεται από αυτήν και ακολουθεί διαδρομές ασφαλείας σε χιονισμένα τοπία. Η μοναχικότητα και η αποστασιοποίηση απενοχοποιούν σ’ αυτές τις περιπτώσεις ,το πρόσωπο.

  • ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ
    Η πτώση με τα μεγάλα προβλήματα και την έξωθεν κακήν μαρτυρίαν. Άγνωστη σχεδόν σε όλους τους υψηλά ιστάμενους, ετυμολογικά ενοχλητική, προσπαθεί να βρει το δρόμο της, εδώ και αιώνες. Στις συντεταγμένες πολιτείες συνήθως η Αιτιατική πτώση, χρησιμοποιείται με πρόθεση.

  • ΚΛΗΤΙΚΗ
    Τέταρτη και καταϊδρωμένη Δεν εξυπηρετεί καμία πτωτική λειτουργία. Όταν γράφεται, ακολουθείται συνήθως από θαυμαστικό. Όταν λέγεται τοποθετείται ανάμεσα στα κόμματα, οποιασδήποτε γραφής. Οχληρή προφορικώς, συνήθως για τα μικρά παιδιά που δεν τρώνε το φαί τους και γι’ αυτούς που ονειρεύονται. Αγαπημένη πτώση της τάξεως κάθε μορφής, και επιμύθιον κάθε είδους συνευρέσεως.

  • Οι στύσεις προκαλούν πτώσεις.

  • Η εποχή της ρανίδος!

  • Αν χιονίσει, θα μπερδευτούν οι πολίτες!

  • Η γυναίκα που εκδίδεται για τα ευρώ λέγεται Ευρωμανής!

  • Η γυναίκα που εκδίδεται με σκοπό την ανέλιξη λέγεται Στέλεχος!

  • Η γυναίκα που ερωτεύεται το μη ερωτεύσιμον απλώς και μόνον για την περιέλιξη λέγεται ερπετό! Ή αλλιώς Κασαύρα!

  • Ο ανήρ που δεν αντιλαμβάνεται γιατί τον ερωτεύεται μια γυναίκα, λέγεται ανασεισίφαλλος!

  • Το συναπάντημα του ανασείω με το δεύτερο συνθετικό προάγει τον Εσωτερικό μονόλογο! Ανεβαίνει παντού, σε μεγάλες και μικρές σκηνές. Οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται ,αλλά το φιλοθεάμων κοινό παραμένει πιστό, στις θέσεις του!

  • "The answer to bad porn is not no porn, but to make better porn"
    Αποφαίνεται η μεγάλη κυρία του μετα-πορνό Annie Sprinkle

  • Μετα-πολιτικη!

  • Αυτό το χειμώνα οι νιφάδες δεν θα ναι λευκές.

  • Νιφάδες συννυφάδες. Σχέσεις και στα καιρικά φαινόμενα

  • Ακούμπησε την παλάμη του στο ντουβαράκι, μάζεψε το πανωφόρι γύρω απ’ τη μέση του και δρασκέλισε το κεντημένο από την πρασινάδα της υγρασίας εμπόδιο.
    Έκοψε δρόμο για το ξωκλήσι τ’ Αη - Γιαννιού.
    Ένα ξωκλήσι κατάλευκο ήταν, παρατημένο απ’ τη χούφτα του Θεού, αφημένο πάνω στη πλαγιά με τις γυρτές ελιές, που ‘κλεινε μαζί όλες τις χαρές κι όλες τις λύπες του νου.
    Χριστούγεννα κι απόψε, για μια ακόμη φορά κι η καμπάνα έπρεπε να φτιάξει τα όνειρα του κόσμου.
    Αυτή η καμπάνα, η πολυσήμαντη ,η πολυέλεη!
    Η Μάγισσα, η προσκαλέστρα!
    Είχε για όλους μια φωνή, μα λίγοι την άκουγαν!
    Χτες αποχαιρέτησε τον Κυρ-Αλέξανδρο, ανήμερα σήμερα, θα τον γιόρταζε.
    Πρωί- πρωί και πριν ακόμα καταλαγιάσει ο πόνος της χθεσινής, έπρεπε το γλωσσίδι να φτιάξει μελωδίες που ν’ ακουστούν παντού!
    Να τρέξουν οι απελπισμένοι ν’ αφήσουν την ανάσα τους στα εικονίσματα.
    Άγιες μέρες, άγιες κι οι προσμονές. Άγιες κι οι νύχτες που ξεγελούν το δάκρυ…
    -Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…
    Χρόνια πολλά! καλή χρονιά!
λοξός
loksos@gmail.com


·