Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008

ΜΥΟΓΡΑΦΗΜΑ εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

·      Αναβάλλω στο υπόγειο την καταβολή του ονείρου

·      Με εξαπάτησαν για να με καταστήσουν περιεχόμενο βάθρου

·      Εξυπηρετώντας το χειροκρότημα το αποδέχτηκα!

·      Στόχος των ποιμένων ανέκαθεν, η δημιουργία μεγάλων κοπαδιών με μια ματιά, ένα στόμα, μια φωνή

·      Ο υποθηκευμένος νους, απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή σε  αλαλαγμούς  συλλαλητηρίων, ωφέλιμων στο να κάνουν τον αέρα που ανασαίνουμε ποινικό αδίκημα

·      Στρατός εδώ, στρατός εκεί

·      Κόκκινος, κίτρινος, πράσινος

·      Φτάνει να μπορούν να συσπειρωθούν κάτω από μια λέξη

·      Και τα συρματοπλέγματα αρχίζουν να εξεγείρονται κι αυτά, μιας και έχουν χάσει το νόημα της ύπαρξης τους.

·      Ευγενώς ερμήνευσε ο υιός την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων και μήνυσε στη φωνή

·      Σκάσε

·      Ο αέρας μου ανήκει όπως μου ανήκουν κι αυτά που σου ανήκουν

·      Άκου τι είπε ο Ευγενής υιός!

·       και κατακάθισε η δημοκρατία ανακούρκουδα

·      Και την πήραν τα κλάματα

·      Ο αέρας, η αναπνοή μου, το δικαίωμα μου, το ψωμί μου

·      Το δικαίωμα της Δημοκρατίας

·      Που το δίνω Εγώ για να διαμαρτύρονται

·      Έστω

·      για να ακούω που και που τη φωνή μου

·      Και βγαίνει αυθόρμητα το πλήθος  στα πολεμικά Πεδία για να διεκδικήσει τη μονοσύλλαβη ιαχή

·      Αποτέλεσμα επικράτησης  στις γηπεδικες πεδιάδες

·      Και η αγνότητα των προθέσεων να ειρωνεύεται

·      Την πρωτοκαθεδρία των συμφερόντων της «συμπαθούς τάξης των κερδοσκόπων»

·      Ανήκεστος η βλάβη  του Πνεύματος.

·      Ο Εναγκαλισμός των «εξαπατημένων».

·      Άνθρωποι ανθιβόλια φτιαγμένοι να εξυπηρετούν τις καρικατούρες της κοινωνίας.

·      Και τα σχιστά μάτια να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους

·      «Κάναμε λάθος!»

·      Και εμείς κρυφογελώντας σιωπούμε

·      Εμείς η  μεγαλύτερη μηχανή παραγωγής εξύψωσης των ανύπαρκτων

·      Εμείς  που είμαστε ικανοί να φυγαδεύσουμε οποιαδήποτε έννοια

·      Που φτιάχνουμε είδωλα από σελοφάν και αξίες από μισοφόρια

·      Πιάστε σήμερα τα πρόσωπα με την μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στην Ελλάδα

·      Αν βρείτε ένα που θα γίνει παραμύθι μετά από χρόνια

·      Είναι σίγουρο ότι τα αδράχτια θα εγκαταλείψουν την κλώση

·      Μεταδίδεται ότι, Θα γίνουν μεταρρυθμίσεις ακόμα και στις σιωπές μας

·      Όταν σφαλίζουμε τα μάτια και μετράμε προβατάκια

·      Για να μας πάρει ο ύπνος αγκαλιά

·      Αλήθεια ποιο παιδί μετρά προβατάκια σήμερα?

·      Για τα άστρα , ούτε λόγος

·      Έχουν ήδη εξαφανιστεί εδώ και καιρό!

·      Και εκεί που οι μηνύσεις έπεφταν βροχή

·      Με το συμβολικό ποσό του ενός εκατομμυρίου ως τιμή εκκίνησης.

·      Να σου και η έντιμη αντίδραση !

·      «Ο τόπος χρειάζεται μια καινούργια θεωρία μεταρρυθμίσεων πέρα από Κούφιες ρητορείες και μεταμοντέρνα σχήματα»

·      Συλλέγει τον ήχο ο Εκλεγμένος  και τον εκσφενδονίζει, προκαλώντας τον γέλωτα στους παραστάτες της παρέλασης.

·      Όχι για το αναληθές.

·       Αλλά, για το  ετεροχρονισμένως ενθυμούμενον.

·      Τα μεταμοντέρνα σχήματα!

·      ‘’Π’τανιές κι αρμάθες  σύκα»

·      Ισχυρίζεται ο λαός χωρίς καν να μπει στα γρανάζια του μακαρονισμού.

·      Η εικόνα συναντιέται με την ντοπιολαλιά και βγάζει νοήματα με αποστομωτική λειτουργία

·      Η πείνα θα είναι ο λόγος που οι άνθρωποι θα βγουν στους δρόμους

·      Και δε θα αργήσουν

·      Και η Κυρία  στην εκπομπή της σάτιρας με εκείνο το χαμόγελο που σε κάνει να αναρωτιέσαι από που προέρχεται.

·      Για το χαμόγελο μιλώ, που όταν εξέρχεται εκ των έσω ψάχνει καμιά χαραμάδα για να κουρνιάσει

·      Κι όταν δε βρει γλιστρά και χάνεται  στο παγοδρόμιο της επιτήδευσης.

·      Παρίσταται χωρίς να διακρίνεται η εσωτερική ευγένεια της επίγνωσης

·      Ότι δεν μπορεί να ΄ναι εκεί που γελώ εγώ

·      Και η κοινωνία συνεχίζει να συνωστίζεται στις εκπομπές τις λαϊκές που γίνονται για να εξυπηρετούν τους  χώρους  που καίγονται τα καυσόξυλα.

·      Κι οι μέρες περνούν κι οι νύχτες ακόμα πιο γρήγορα

·      Οι δρόμοι σε λίγο θα πάψουν να ΄ναι άδειοι

·      θα γεμίσουν  με ευπατριδηδες που θα βγάζουν πύρινους λόγους στις πλατείες

·      Μονο που το πλήθος δε θα γελά

·      Θα είναι οργισμένο

·      Και ποιος θα μπορέσει να πιάσει την οργή αυτή

·      Τότε θα ’ναι αργά

·      Οι άνθρωπος έφτασε στο σημείο να μην ανησυχεί για τον τερματισμό

·      Είναι τόσο εγκλωβισμένος στην μανία της επικράτησης, μέσω περιελίξεως βέβαια, που δεν τον απασχολεί ακόμα κι αυτός ο θάνατος του

·      που ξεπροβάλλει απ την παραστάδα και κουνά την κεφαλή του

·      Απορημένος κι αυτός με την απόλυτη έλλειψη

·      Η μικρές εβδομάδες περνούν γρήγορα

·      Η Μεγάλη έρχεται

·      Είναι η μοναδική που στο τέλος της, περιμένεις κάτι

·      Συμβολικό!

·      Αλλά το περιμένεις

·      Κάτι είναι κι αυτό!

λοξός

loksos@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: